Na eerst een hoop alleenstaande tekst en daarna een hoop alleenstaande foto´s, is het tijd voor de ultieme culminatie (culminering?): tekst en foto´s samen. Kijken of ik ook deze volgende revolutie in blog-land goed door kom.
Na iets meer dan twee weekjes in Cusco heb ik een dikke week geleden met veel moeite een buskaartje gekocht naar
Arequipa, de tweede stad van Peru (na Lima). Twaalf uur en een verrassend mooie busrit later was ik er ook echt. Arequipa staat bekend als "de witte stad" vanwege een hoop koloniale gebouwen die de Spanjaarden er neergeplant hebben. Ik zou Arequipa meer omschrijven als de grijze stad, of eigenlijk, de grijze wijk: heel groot en heel wit (vanwege de uitlaatgassen) is het koloniale gebied namelijk niet. Maar goed, het is nietemin best mooi, met name het Plaza. Het is
verkiezingstijd in Peru (komende zondag is kies-dag) en alle kandidaten zijn daarom flink op campagne. De eerste drie zijn Ollanta Humala, Lourdes Flores en Alan Garcia. Deze drie zijn allemaal kut, en helaas is dat niet alleen mijn eigen mening maar die van de gemiddelde Peruaan. Ollanta is extreem links, voormalig commandant in het leger, anti-buitenland (hij wil alle buitenlandse bedrijven nationaliseren en een soort autoritair communistisch ding opzetten) en zijn broer zit in de gevangenis vanwege een coup-poging twee jaar geleden. Oh ja, verder wil hij alle homo´s fusilleren, heeft hij absoluut geen ervaring (en geeft dat toe; "ik leer snel") en gezegd dat hij gaat coupen als hij niet wint. Maar Ollanta gaat waarschijnlijk winnen, dus dat maakt niks uit. Lourdes is vriendjes met alle bedrijven en voortzetting van de huidige nitwit president Toledo. Alle vriendjes krijgen dikke bonussen als Lourdes wint (want ze hebben tenslotte haar campagne betaald) en het volk verliest. Lourdes wil alle mensen in Peru een paar jaar lang niet laten werken en bijscholen, en denkt dat dat kostentechnisch ook realistisch is. Ik denk van niet. De derde, Alan, heeft het land in zijn jonge jaren (volgens mij ´85-´90) op rand van afgrond gebracht. Inflatie van een paar duizend procent, voedselrantsoenen, instabiele troep, een grote zooi. Hij schijnt de slimste van de drie te zijn (het is eigenlijk meer dat de andere twee ultieme mongolen zijn) en claimt dat hij heeft geleerd van zijn fouten. Ik moet zeggen dat (met het weinige Spaans dat ik spreek) zijn ideeen inderdaad best realistisch klinken. Het is een soort combi van onderwijs en tijdelijke ondersteuning van de agrarische sector m.b.v. een investerings/financieringsbank. Er zijn verder nog 21 andere kandidaten die geen schijn van kans maken. Ik heb me al een maandje afgevraagd hoe het uberhaupt mogelijk is dat je 24 mensen hebt die allemaal incompetent zijn, en mijn enige vordering is dat deze kansloze groep blijkbaar nog erger is dan de frontrunners. In mijn naiviteit dacht ik ook dat in Nederland dit soort praktijken gelukkig niet voorkwam. En hups, daar verschijnt de vervelende tronie van Verdonk dag na dag op nu.nl! Als ik aan iemand een grove teringhekel heb is het Verdonk. Fijn ook dat ze lijsttrekker van de VVD wil worden met slogans als duidelijk, recht door zee, doe wat ik zeg en daadkrachtig. Om vandaag vervolgens voor de tweede keer (!) niet op te stappen
nadat ze de kamer verkeerd heeft geinformeerd. Het is eigenlijk om te huilen, maar ja, ze heeft inderdaad niks gezegd tegen de kamer wat ze niet gedaan heeft (en jammer genoeg ook niet wat ze wel deed, puta madre). Genoeg aggressie, ik ben tenslotte op vakantie.
